Pomoc psychologiczna dla dzieci

i młodzieży w Zgierzu

Możemy wesprzeć Twoje dziecko w budowaniu poczucia własnej wartości oraz pojawiających się trudnościach.

Dzieciństwo i dorastanie to czas intensywnego rozwoju, poznawania siebie, budowania relacji i uczenia się radzenia sobie z emocjami. To również okres wielu zmian, wyzwań i sytuacji, które mogą być dla młodego człowieka trudne.

Pomoc psychologiczna może wspierać dziecko lub nastolatka w lepszym rozumieniu siebie, swoich emocji i potrzeb, a także w budowaniu relacji z innymi i sposobów radzenia sobie z trudnościami.

Proszenie o pomoc nie jest oznaką słabości. Jest oznaką troski o siebie i swoje dziecko.

Wierzymy, że troska o dobrostan psychiczny jest tak samo ważna jak troska o zdrowie fizyczne. Nie trzeba czekać, aż trudności staną się bardzo poważne. Czasami rozmowa ze specjalistą już na początku problemu może pomóc lepiej zrozumieć sytuację i znaleźć odpowiednie rozwiązania.

Kiedy warto rozważyć kontakt ze specjalistą?

Nie zawsze łatwo rozpoznać, że dziecko potrzebuje wsparcia. Zmiany nastroju czy zachowania mogą być związane z dorastaniem, ale jeśli utrzymują się, nasilają lub wpływają na codzienne funkcjonowanie dziecka, warto skonsultować się ze specjalistą.

Szczególną uwagę warto zwrócić na:

trudności związane z jedzeniem lub obrazem własnego ciała,
częsty smutek, przygnębienie, płaczliwość lub rozdrażnienie,
nasilony lęk, napięcie lub zamartwianie się,
wycofanie z kontaktów z rodziną lub rówieśnikami,
trudności w relacjach z innymi,
problemy ze snem lub koncentracją,
wyraźny spadek energii,
niechęć do chodzenia do szkoły lub trudności w nauce,
nagłe i wyraźne zmiany zachowania,
obniżone poczucie własnej wartości,
doświadczenie przemocy, odrzucenia, straty lub innego trudnego wydarzenia,
zachowania autoagresywne.

Jak wygląda pierwsza wizyta?

Pierwsze spotkanie ma przede wszystkim na celu zebranie informacji o dotychczasowym rozwoju, stanie zdrowia i doświadczeniach dziecka od jego rodziców. Kolejne mają pomóc poznać samo dziecko lub nastolatka oraz lepiej zrozumieć jego sytuację.

Rozmawiamy o tym, co skłoniło do szukania pomocy, jak dziecko funkcjonuje na co dzień, co jest dla niego trudne, a także co jest jego mocną stroną i źródłem wsparcia.

W zależności od wieku dziecka pierwsze spotkanie może odbywać się tylko z rodzicem lub opiekunem lub część z opiekunem, część z dzieckiem (w przypadku nastolatków).

Ważne jest dla nas stworzenie bezpiecznej, spokojnej atmosfery, w której młody człowiek może stopniowo budować relację ze specjalistą.

Nie oczekujemy, że dziecko od razu będzie chciało o wszystkim mówić.

Zaufanie potrzebuje czasu. Pierwsze spotkania służą również ustaleniu, jakiej formy pomocy dziecko potrzebuje i czy wskazana jest dalsza konsultacja, diagnoza lub regularne spotkania.

Jak rodzic może wspierać dziecko w procesie terapeutycznym?

Obecność i wsparcie rodzica mają ogromne znaczenie. Nie oznacza to jednak, że rodzic musi znać odpowiedzi na wszystkie pytania czy samodzielnie rozwiązać problem dziecka.

Najbardziej pomocne może okazać się:

Słuchanie zamiast oceniania.
Pozwól dziecku mówić o swoich emocjach i doświadczeniach, nawet jeśli trudno Ci je zrozumieć.

Traktowanie jego przeżyć poważnie.
To, co dla dorosłego może wydawać się niewielkim problemem, dla dziecka może być bardzo ważne i obciążające.

Unikanie presji.
Nie zmuszaj dziecka do natychmiastowego opowiadania o wszystkim. Daj mu czas i poczucie, że jesteś dostępny.

Okazywanie zainteresowania i bliskości.
Czasem najważniejszym komunikatem jest po prostu: „Jestem obok. Możesz na mnie liczyć”.

Współpraca ze specjalistą.
Rodzic jest ważną częścią procesu pomocy. Współpraca może obejmować rozmowy dotyczące funkcjonowania dziecka, jego potrzeb oraz sposobów wspierania go również poza gabinetem.

Szacunek dla prywatności dziecka.
Dziecko potrzebuje wiedzieć, że terapia jest przestrzenią, w której może bezpiecznie mówić o swoich trudnościach. Jednocześnie specjalista i rodzic wspólnie dbają o jego bezpieczeństwo i dobrostan.

Najważniejsze, aby dziecko nie zostało samo ze swoimi trudnościami!

Wspólnie możemy poszukać drogi, która będzie dobra dla Twojego dziecka

Każde dziecko jest inne. Dlatego pomoc psychologiczna powinna być dopasowana do jego wieku, potrzeb, sytuacji i możliwości.

Nie chodzi o to, aby dziecko zawsze było spokojne, szczęśliwe i radziło sobie ze wszystkim. Chodzi o to, aby miało przestrzeń do przeżywania emocji, rozwijania swoich możliwości, budowania relacji i uczenia się, jak radzić sobie z tym, co trudne.